Patates

Baba ya, gel şöyle az konuşalım. Senin de iyice götün kalktı baba he, bi öldün diye iki çift laf edemeyecez mi ne var?

Şu burç sikine inanmazdım ama artık inanıyorum biraz. Öyle "teraziler, bu hafta böbreğinizi aldırmanız bir takım sağlık sorunlarına yol açacak" falan gibi sikimsonik falları kastetmiyorum ama insanın genel özellikleri cidden o siktiğimin gezegenlerinin konumuna ve çekim gücüne göre şekilleniyor sanırım. Neyse işte, dur bi yükselenime bakıyım bari dedim geçenlerde, senin burcun çıktı baba lan. Hiç şaşırmadım ama he ehehe.

Baba ya, saçlarımın uzamasına en çok neden sevindim biliyo musun? Yolda, otobüste, vapurda falan rahat rahat başkalarına çaktırmadan ağlayabiliyorsun. Kahkülleri atıyorum öne doğru, emo sıtayla takılıyorum yaşlarım kuruyana kadar ehehe.

Ya hani senle bazen bozuşurduk ya, hatta bazen baya uzun sürerdi o dargınlıklarımız. Hani yaptığım hataya kızardın ederdin, kavgamız ne kadar şiddetli de olsa aramızdaki bağ yüzünden her şey eskisi gibi olurdu bir süre sonra ya... Baba, salak oğlun yıllardır seni arıyor insanlarda. Seni koyuyor onların yerine. Sana güvendiği kadar onlara güveniyor. Bazen dostu oluyo bu, bazen beraber olduğu kadın oluyo, bazen herhangi biri oluyo işte. Ama onlara yaptığı hata yada hatalardan sonra hiçbir şey asla eskisine dönmüyo, götünü de yırtsa geri döndüremiyor. Senle olan o bağ, başkalarıyla kurulmuyor baba.

Her şey pamuk ipliğine bağlıymış hissiyle yaşamayı kaldıramıyorum artık baba ya.

Sen mutlu olmanın değerini bilirdin, hep de anlatırdın. Sana ne zaman bir karar aşamasındayken danışacak olsam, hep "seni ne mutlu edecekse onu yap" derdin. Hani Ercü Abi'nin meşhur bi hikâyesi vardı ya, işte adamın birine sormuşlar "Allah sana öl dese ölür müsün" diye, o da evet demiş. "Peki Allah sana mutlu ol dese mutlu olur musun?" diye sormuşlar, o da "Allah mutlu ol demez ki." demiş. Ercü Abi de küfrede küfrede anlatırdı bunu hani, "lan siktimin salağı, Allah aslında mutlu olmanı istiyo, ne sanıyosun sen Allah'ı" falan derdi, gülerdin sen de.

Heh işte ben mutlu değilim baba lan.

Mütevazilik yapmıycam, kafa çalışıyo ya benim, onun sayesinde yaşıtlarımın yaşamadığı, belki de ömürleri boyunca hiç yaşayamayacağı şeyler tattım. Yani kötü olanları da var bunların arasında iyi olanları da. İşte normalde beni çok mutlu edecek, o iyi olaylar var ya, niyeyse onlar bile mutlu etmiyo beni baba ya. Başkalarının uğruna göt vereceği şeylere sahip oluyorum zaman zaman, hani iyi de hissettiriyor bir süreliğine eyvallah ama sadece o kadar baba ya. Sabahları senle seyrettiğim Tom ve Jerry'den aldığım sürekli keyif ve huzuru vermiyorlar bana.

Tuzsuz patates kızartması gibi her şey baba ya.

Uzaktan görünce herkes "uff sıcak sıcak hadi yiyek la" falan der, ağzı sulanır ya. He işte benim sulanmıyo baba. Sulanmıyo amına koyim, çünkü biliyorum ki o ağzına sıçtığımın patatesinin tuzu yok, bir sikime benzemiyor aslında o üstünde dumanları tüten patates.

İnsanların yanında şen şakrağım, "hadi güldür la bizi" diyorlar bana genelde, e ben de rol yapmam yani onlarla beraber gülerim. Ama sonra yalnız kalınca Gregor Samsa gibi böceğe dönüşüyorum amına koyim. Çift kişilikliyim baba lan.

Hem fırlama piç olup hem duygusal olmak.

Hem hiçbir şeyi sikine takmıyor olup hem binbir türlü ihtimali içten içten hesaplıyor olmak.

Bunlar kolay şeyler değil baba lan. İşte senle bunları bi nebze bastırıyordum, bilirsin işte az diller dökmezdin bana. E şimdi o da gitti, ne yapacam ben baba ya? Bu kadar güçsüz değilim ben amına koyim, öyle miymişim yoksa anlayamadım baba ya, sikeyim zaten nasıl bi tipsem hiçbi kategoriye sokamıyorum.

Eşek kadar adam oldum ama hala içimden gel diye ağlıyorum.

Gel artık baba ya.

Ölen birinin arkasından gel diye seslenmek ne kadar işe yarayacaksa bunun da o kadar işe yarayacağını biliyorum, ama ona rağmen gel baba ya. Gel artık. Nerdesin amına koyim? Küçükken bazen annemle beraber saklanırdınız, yolda beni yalnız bırakırdınız bi anda, uzaktan seyrederdiniz ya. Sonra benim gözler dolmaya, dudaklar büzüşmeye başlardı sizi bulamayınca, tam o sırada da çıkardınız ya saklandığınız yerden gülerek "ehehe korktun mu la ehehe" diye. Şimdi niye çıkmıyosun o saklandığın yerden baba ya. Çık işte allah aşkına. Olmuyo baba olmuyo, valla olmuyo bak amına koyim delirecem çık artık.

Hayata dair en büyük planım en fazla yarın ne yapacağımla ilgili oluyor. Başaramayacağımdan mı? Ya bırak, sen de biliyosun dimi baba, öyle sıradan bi çocuk değilim. Kafaya koyup da başaramayacağım çok fazla şey yok, istersem kralının amına koyar, onun daha kralını yaparım. Ama istemiyorum baba ya, hiçbi şey istemiyorum, hiçbi şey cezbetmiyo beni, her şey içi boş geliyo, amaçsız geliyo.

Bu dünyaya hiç inancım kalmadı ki benim zaten. Sen hayatımda tanıdığım en düzgün adamdın, hakettin mi onları? Kahroldun yıllarca içten içe, hem kendi haline, hem o haldeyken bile düşündüğün oğluna yardım edemeyişine ve daha onlarca belki de binlerce şeye kahroldun. Sen hangisini hakettin bunların baba ya? Varsa eğer 2-3 sikindirik günahın vardır, burada yaşadığın şeyler senin zerre kadar hakkın değildi, bedeli böyle olacak hiçbir bok yapmadın sen. Şimdi nasıl hesaplaşıyorsunuz orada çok merak ediyorum? 30 liralık hesaba sen 300 lira ödedin burada baba, nasıl ödeniyor onlar şimdi sana çok merak ediyorum? O'na inanmamın en büyük sebebi sensin belki de. Çaresizce ve salakça biliyorum ama öyle. O varolmak zorunda, sana hakkını teslim etmek zorunda baba.

Burada yediğin, içtiğin, sıçtığın şeylerin hesabı sana tamamen şansa geliyor. Kimi karides salatasından haydarisine binbir türlü mezeyle dolu masadan 10 lira hesap ödeyerek kalkıyo, kimi soğan ekmek yiyip 300 liralık hesapla boğuşuyor. Ben böyle yalan bi bokun içinde neyi isteyebilirim ki baba? Adaletten bu kadar yoksun bir hayatta ben nereye yönelebilirim ki baba? Ne yapmak gelebilir içimden baba?

Gel artık nolur ya. Gel bi kere sarılayım sonra yine git. Ama bi gel ya. Gel. Ölüyorum.